Wij vieren de Shabbat omdat wij geloven dat deze al bij de schepping door God is ingesteld als een heilige rustdag voor alle mensen. Het is een dag die door God zelf gezegend en geheiligd is, bedoeld als wekelijks ritme van rust, aanbidding en gemeenschap.

Wij zien in de Bijbel geen aanwijzing dat Yeshua (Jezus) deze dag heeft veranderd of vervangen. Daarom hebben wij er bewust voor gekozen om terug te gaan naar de Shabbat zoals die in de Bijbel wordt gegeven: als de door God geheiligde dag.

Meer weten? Zie:
Waarom Shabbat in plaats van Zondag?

Wij vieren de Bijbelse feesten omdat we geloven dat deze door God zijn ingesteld en een diepe geestelijke betekenis hebben, juist ook voor Messiaans gelovigen en christenen. In deze feesten zien we als het ware een beeld van Gods reddingsplan door de Bijbel heen.

Daarnaast ontdekken we in deze feesten ook de Nieuw Testamentische vervulling en betekenis, waarin thema’s als verlossing, bevrijding en herstel centraal staan.

De Bijbelse feesten zijn niet alleen historisch of Joods, maar volledig Bijbels — en we zien dat Yeshua (Jezus) deze feesten zelf ook vierde. Hij zegt: “Volg Mij.” Daarom kiezen wij ervoor om in Zijn voetsporen te gaan en deze door God gegeven feesten samen te blijven vieren.

Op onze pagina over de Bijbelse feesten lees je welke feesten we vieren en hoe we hun betekenis in het licht van Yeshua begrijpen.
Waarom wij de Bijbelse feesten vieren

Wij zien het Nieuwe Testament als een integraal onderdeel van de Bijbel en als een betrouwbare getuigenis van het leven, onderwijs, sterven en de opstanding van Yeshua (Jezus) de Messias.

Het Nieuwe Testament staat voor ons niet los van de Tenach (het “Oude Testament”), maar is ermee verbonden en bouwt daarop voort. Veel van de thema’s en betekenissen in het Nieuwe Testament worden juist duidelijker wanneer je ze leest in hun Joodse context.

Daarom besteden wij in ons onderwijs veel aandacht aan de samenhang tussen de Tenach en het Nieuwe Testament.
Een voorbeeld daarvan is een korte studie over Mattheüs 5. Zie:
Mattheüs 5:1-12 – De Zaligsprekingen

Wij zien onszelf niet als een beweging die tussen Jodendom en christendom in “iets nieuws” wil zijn, maar als een gemeenschap die zich bewust wil wortelen in de Bijbelse oorsprong van het geloof.

We hebben respect voor het Jodendom als het volk en de traditie waarin de Bijbel is ontstaan, en we erkennen de blijvende betekenis daarvan. Tegelijk geloven wij dat Yeshua (Jezus) de Messias is, zoals beschreven in de Schriften.

Vanuit dat geloof zoeken wij naar een manier van samenkomen die zowel trouw is aan de Joodse context van de Bijbel als aan het geloof in Yeshua zoals dat in het Nieuwe Testament wordt getuigd.

Yeshuah is de Hebreeuwse naam voor Jezus. Wij geloven dat Hij de Messias van Israël is, Gods Zoon en onze Verlosser, door Wie we vergeving van zonden en eeuwig leven ontvangen. 

Wie is Yeshuah?

Het Sjema en de Amida zijn twee vaste gebeden die een belangrijke plaats hebben in de Joodse gebedstraditie.

Het Sjema is een kernbelijdenis uit de Torah (Deuteronomium 6:4): “Hoor Israël, de HEER is onze God, de HEER is één.” Het wordt gezien als een uitspraak van toewijding aan God.

De Amida is een stil gebed dat staand wordt gebeden. Het bestaat uit verschillende zegens en gebeden die onder andere lof, dank en verzoeken aan God bevatten.

In onze samenkomsten gebruiken we deze gebeden als onderdeel van de liturgische structuur van de dienst.

Een parasha (of parasja) is een wekelijkse Bijbellezing uit de Torah. De volledige Torah (de eerste vijf boeken van de Bijbel) wordt in een vast jaarlijks leesrooster verdeeld in stukken, zodat de hele Torah elk jaar gelezen wordt.

Elke week wordt er een specifiek gedeelte gelezen dat die week centraal staat. Dit gedeelte wordt de parasha van die week genoemd. In veel Joodse en Joods-Messiaanse samenkomsten wordt deze lezing gebruikt als basis voor onderwijs, gesprek en verdieping in de Bijbel.

De parasha helpt om samen als gemeenschap in een ritme door de Bijbel te gaan en steeds opnieuw verbinding te maken met Gods Woord in zijn bredere context.

Benieuwd naar het rooster? Zie:
Parasha leesrooster

Een drasj is een vorm van Bijbeluitleg of onderwijs. Het is net als een preek in de kerk. Het woord komt uit het Hebreeuws en betekent zoiets als “uitleggen” of “zoeken”.

Tijdens een drasj wordt een Bijbelgedeelte uitgelegd en toegepast op het dagelijks leven. Het is geen preek in de klassieke zin, maar meer een leerhuismoment waarin de tekst stap voor stap wordt besproken, vaak met verwijzingen naar de Hebreeuwse context en de Joodse achtergrond van de Bijbel.

Nee, wij zijn niet wettisch. Wij geloven dat verlossing alleen door genade is, door geloof in Jesjoea. De Tora (Wet) zien we als Gods instructie voor een heilig leven, een leidraad voor hoe we God en onze naaste lief kunnen hebben, niet als middel tot redding.